De pogingen om gezamenlijk een duurzame oplossing te vinden voor de resterende 3,2 ha bedreigd zonevreemd Lappersfortbos, waartoe de bezetters van het Brugse Lappersfortbos, het Groene Gordel Front (GGF) en Fabricom (GDF SUEZ Energy Services International) zich begin juli hadden geëngageerd, zijn in de derde week van september na een onderhoud met de Vlaamse ministers Philippe Muyters en Joke Schauvliege helaas gestrand.

Beide ministers argumenteerden dat ze voor de kostprijs van de lappersforttransactie (aankoop of betaling planschade) op andere locaties 60 tot 75 ha waardevol zonevreemd bos, dat niet in een harde bestemming ligt, kunnen aankopen of herbestemmen. De ministers wezen voorts op het krappe budgettaire kader en de opdracht om de middelen zo efficiënt mogelijk in te zetten. Ze engageerden zich om op korte termijn een plan van aanpak voor de zonevreemde bossen op te maken, deze waar nuttig en mogelijk te herbestemmen, en dit plan loyaal uit te voeren. Na de opmaak van het plan zal werk gemaakt worden van de herbestemming van minstens 60-75 ha zonevreemd bos. Bij de opmaak van en het overleg over dit plan van aanpak, zal de bosbeweging (bezetters, GGF en zijn vakverenigingen) betrokken worden. Lees de persmededeling van de Ministers

VBV reageert met gemengde gevoelens: we betreuren dat een oplossing voor hét symbooldossier voor alle zonevreemde en bedreigde bossen in Vlaanderen niet mogelijk blijkt maar we stellen tevens een aantal hoopgevende engagementen van de Vlaamse overheid vast. Lees onze reactie .

In een ultieme poging om hun geliefde bos te redden, zullen de Lappersforters zelf trachten de 1,5 miljoen euro bijeen te zoeken. Maar de tijd dringt: tegen het eind van de Week van het Bos (18 oktober) ten laatste zou het bos ontruimd moeten zijn. Iedereen die een boompje wil bijdragen kan storten op rekeningnummer: KBC 738-008-1184-17 of voor internationale stortingen: Iban: BE 61-7380-0811-8417 Bicc: Kredebb. Met 50 euro is een vierkante meter bos gered.
Op hoop van zegen!

Iedereen heeft ooit wel al eens gehoord van de Europese Vogel- en Habitatrichtlijn: dit zijn twee richtlijnen die vastleggen welke soorten en welke habitats (gebieden) door de lidstaten beschermd moeten worden.
De lidstaten voorzien in de bescherming door de aanduiding van Speciale Beschermingszones (SBZ). Deze beschermingszones samen vormen een Europees netwerk van natuurgebieden: het Natura 2000 netwerk. Voor deze Europees te beschermen habitats en soorten vraagt Europa aan de lidstaten een gunstige staat van instandhouding te realiseren.

Tegen eind 2010 moet elke lidstaat dus per Speciale BeschermingsZone (SBZ) natuurdoelstellingen bepalen die ervoor zullen zorgen dat Vlaanderen voldoet aan de Europese richtlijn. Voor deze natuurdoelen moet Vlaanderen een gunstige staat van instandhouding zien te realiseren. Binnen de SBZ's valt ook heel wat waardevol bos.

Eind 2008-begin 2009 werden voor gans Vlaanderen gewestelijke instandhoudingsdoelstellingen (G-IHD’s) bepaald: dit zijn de natuurdoelen voor gans Vlaanderen. Voor de verschillende bostypes werden duidelijke doelstellingen bepaald. Een overzicht vindt u in het Besluit van de Vlaamse Regering tot principiële vaststelling van gewestelijke instandhoudingsdoelstellingen voor Europees te beschermen soorten en habitats
Nu is het de beurt aan de natuurdoelen per SBZ: per SBZ moeten nu Specifieke Instandhoudingsdoelstellingen (S-IHD) opgesteld worden. Dit wil ANB graag doen in overleg met alle betrokkenen want de realisatie van de IHDs vereist maatregelen die soms grote inspanningen vragen of op korte termijn nadelig lijken te zijn voor de eigenaars en gebruikers van de gebieden. Er zullen dan ook gezamenlijk oplossingen gezocht worden voor maatschappelijke knelpunten.

Ook uw stem is belangrijk! Meer informatie over de IHDs, het overlegproces en het participatieproces vindt u op de website van het ANB .

Op 6 december start de VN-klimaatconferentie in Kopenhagen, waar beslissingen moeten genomen worden voor het post-Kyotoakkoord aangezien het huidige Kyotoprotocol afloopt eind 2012. De aan de gang zijnde en voorspelde klimaatverandering noopt tot ambitieuze en verregaande doelstellingen.

Heeft ook bos een plaatsje op de agenda of beter nog, in het toekomstige klimaatakkoord?

Of de internationale gemeenschap wijze beslissingen zal nemen en onze groene longen zal beschermen, valt nog af te wachten.
Weliswaar gebeurt er al heel wat rond een mechanisme dat REDD genoemd wordt: Reduced Emissions from Deforestation and forest Degradation in Developing countries . Het kwam in 2005 voor het eerst op de onderhandelingstafel terecht en kon op veel bijval rekenen. Het verhinderen van ontbossing en bosdegradatie is nl. een zeer belangrijk aspect in het verminderen van de broeikasgasuitstoot. Daarenboven worden zo de ontwikkelingslanden betrokken bij de onderhandelingen en kan het mechanisme bijdragen aan de strijd tegen armoede en het verminderen van het verlies van biodiversiteit.
In verschillende werkgroepen werd en wordt ondertussen koortsachtig verdergewerkt aan de methodologische aspecten (zoals inschatten van de koolstofhoeveelheden opgeslagen in bossen), en beleidsgerelateerde aspecten zoals o.m. de financiering van het mechanisme.
Een van de aandachtspunten, nl. dat het REDD mechanisme niet enkel beperkt mag worden tot het verminderen van de uitstoot afkomstig van ontbossing en bosdegradatie maar ook het behoud van bossen, duurzaam bosbeheer en bosuitbreiding zou moeten omvatten, werd intussen uitgewerkt en is nu beter gekend onder de naam REDDplus .

Ondertussen is het duidelijk dat men in Kopenhageneen algemene overeenkomst over de hoofdprincipes en modaliteiten van REDDplus zal trachten te bereiken en dat verdere onderhandelingen over technische en andere details nadien zullen moeten besproken worden.
We duimen!

De op één na grootste long van onze planeet, het Congolese regenwoud , staat zeer zwaar onder druk, stelde John Vandaele in het recentste MO-magazine vast. Aan de basis liggen de miljoenen kleine boeren, houtskoolproducenten en ambachtelijke zagerijen die op zoek zijn naar meer (een) inkomen. Voor miljoenen Congolesen is het kappen van de bomen nl. de kortste weg naar een beter bestaan en zolang er geen alternatieven worden geboden, blijft de massale kap van het woud dagelijkse realiteit.

De traditionele kap-en-brandlandbouw (slash and burn) zorgt ervoor dat overal te lande de landbouw steeds dieper in de wouden invreet. Het woud is tevens de grootste energiebron: voor verwarming en om te koken worden gigantische hoeveelheden houtskool gebruikt en hiervoor moet natuurlijk massaal ontbost worden. Zelfs het wereldberoemde Virungapark, bekend omwille van zijn berggorilla's, ontspringt de dans niet. Bouwmaterialen zijn ook een belangrijke factor van ontbossing: planken en balken voor huizen en meubels en baksteenproductie met hout als brandstof. En kennen we allemaal niet het tropische hardhout afkomstig uit de Congolese wouden??

Nu hebben de Congolezen altijd probleemloos van het woud geleefd, alleen zijn ze met almaar meer en vallen ze door de oorlog en ineenstorting van de Congolese staat en economie meer dan ooit op deze schatkist van de natuur terug. Er moeten Congo dus dringend alternatieven geboden worden: nieuwe landbouwmethodes, alternatieven voor houtskool, een beter beheer van natuurparken, ...
Congo staat dus voor enorme uitdagigen: vandaag rest ons nog 140 miljoen hectare Congolese bossen (46 keer de oppervlakte van België). De vraag is hoeveel daarvan nog overblijft in 2030… 25 miljoen hectare bevindt zich in beschermde gebieden, maar of dit afdoende is, is twijfelachtig, aangezien er ook al drastisch in de natuurparken wordt gekapt.

Eind jaren '90, in de nasleep van veelbesproken kindermoorden en -verdwijningen, ontstond een beweging die het massale verdriet om verongelukte, vermoorde en vermiste kinderen een uiting gaf. Onder de slogan 'hier begint een wereld opnieuw' werden toen de eerste boompjes geplant van het Witte Kinderbos onder impuls van Luc Versteylen.

Tien jaar later moest een deel van het Witte Kinderbos wijken voor de hoge snelheidstrein.
Het werd verplaatst naar een nieuwe en meer geschikte locatie in Houtem waar een toegankelijk bos wordt gecreëerd: het Witte Kinderwandelbos.

Hierrond werd een werkgroep opgericht die het Witte Kinderwandelbos bekendheid wil geven. De VBV en de Ouders van Verongelukte Kinderen (OVK) werken daarvoor samen met o.a. het Agentschap voor Natuur en bos, de stad Vilvoorde, Child Focus en verschillende levensbeschouwelijke verenigingen. De werkgroep organiseert tal van activiteiten: jaarlijkse wandelingen met de boswachter, een speelbos en een met wenslintjes versierde wereldbol, een wandelpad voor mindervaliden, creatieve doe-momenten met leerkrachten en leerlingen,...

Dit jaar werd de Witte Kinderbosroute feestelijk ingefietst! De route vormt een mooie fietslus(t) van 50 km die slingert langs prachtige plekjes tussen het monument van de Verongelukte, Vermoorde en Vermiste kinderen onder St-Romboutstoren in Mechelen en het Wittekinderwandelbos in Houtem (Vilvoorde).
De fietsluskaart is gratis te verkrijgen op het VBV secretariaat bij Lotte Meuleman (09/264.90.54) en bij het ANB, Regio Meerdaal.